Dit weekend was er een uit duizenden. Ik vierde mijn 60e verjaardag omringd door familie en vrienden. Wat een rijkdom. Daar stond iedereen, van jong tot oud, net als ik vol spanning te wachten tot ‘het cadeau’ in mijn achtertuin verscheen. Uit het niets verscheen hij samen met zijn neef Nigel Andy in de deuropening, gitaar in de hand. Een beetje voorovergebogen schuifelde hij onder de Zwarte Crosstent door naar het geïmproviseerde podium van twee bij drie meter. ‘Nee’, ik ga huilen!’ riep ik nog, maar het was al te laat. Schokkend bereidde ik me voor op wat komen ging.
Nu, twee dagen later, kan ik het nog nauwelijks bevatten. Jimmy en Nigel Andy Rosenberg, gewoon in mijn achtertuin. Niemand hield het droog, zelfs de buurman die zijn hondje uitliet vertelde te hebben genoten van deze gitaarvirtuozen. Dankjewel Guido voor dit prachtige cadeau. En dankjewel lieve vrienden en familie dat jullie dit mede mogelijk maakten. Maar ook dankjewel Jimmy en Nigel Andy Rosenberg. Zoveel liefde, ik moet er nog van bijkomen.
xxx Alexandra
